Ύδρα ή Σπέτσες

Η ετυμηγορία μας

Η σύντομη απάντηση: Ύδρα για σύντομη απόδραση με ατμόσφαιρα — το λιμάνι, η ησυχία, η απουσία αυτοκινήτων. Σπέτσες για μεγαλύτερη παραμονή, για οικογένειες και για μπάνια. Οι αριθμοί ευνοούν ελαφρώς την Ύδρα (4.0 έναντι 3.7), αλλά τα δύο νησιά λύνουν διαφορετικά προβλήματα και οι Σπέτσες είναι η πιο εύκολη επιλογή για κανονικές διακοπές. Και τα δύο τα φτάνεις από την Αθήνα σε λιγότερο από δύο ώρες, και τα δύο έχουν παράδοση αθηναϊκής εξοχικής κατοικίας — μόνο που η Ύδρα υπηρετεί μία και μόνη ιδέα, να μην μπει ποτέ αυτοκίνητο, ενώ οι Σπέτσες προσφέρουν πιο συμβατικές ανέσεις.

Το ζήτημα του αυτοκινήτου

Αυτό είναι το πιο σημαντικό ερώτημα για να διαλέξεις — πιο σημαντικό από τις παραλίες ή το φαγητό. Η Ύδρα έχει απαγορεύσει αυτοκίνητα, μηχανάκια, ακόμη και ποδήλατα, το τελευταίο με απόφαση της ίδιας της κοινότητας και όχι με νόμο. Μετακινείσαι με γαϊδούρι, με τα πόδια, ή με θαλάσσιο ταξί γύρω από τις ακτές. Το αποτέλεσμα είναι από τα πιο ήσυχα λιμάνια της Μεσογείου — καμία μηχανή, καμία κόρνα, κανένας καβγάς για παρκάρισμα. Για τους περισσότερους επισκέπτες αυτό είναι μαγικό για τρεις μέρες. Για κάποιους γίνεται περιοριστικό: δεν μπορείς να πεταχτείς με το αυτοκίνητο σε μια πιο ήσυχη παραλία, δεν εξερευνάς εύκολα το εσωτερικό, και οι βαλίτσες στην άφιξη και την αναχώρηση περνούν από αγωγιάτες.

Οι Σπέτσες κρατούν μέση οδό. Τα αυτοκίνητα περιορίζονται στην πόλη αλλά επιτρέπονται στους κατοίκους και στην υπόλοιπη έκταση. Οι περισσότεροι επισκέπτες κυκλοφορούν με ποδήλατο, μηχανάκι ή άμαξα. Η πόλη έχει την ίδια ομορφιά και την ίδια περπατησιά με την Ύδρα, χωρίς την απόλυτη απαγόρευση. Νοικιάζεις γουρούνα με 30 ευρώ τη μέρα και πηγαίνεις στις νότιες παραλίες, εκεί που στην Ύδρα θα χρειαζόσουν θαλάσσιο ταξί των 40 ως 80 ευρώ.

Παραλίες: ισοπαλία, με αστερίσκους

Κανένα από τα δύο δεν είναι προορισμός για παραλίες, όπως είναι η Μήλος, η Πάρος ή η Νάξος. Και τα δύο βαθμολογούνται στη μεσαία προς χαμηλή ζώνη — Ύδρα 2.2, Σπέτσες 2.8. Αυτό που έχουν είναι μικροί βοτσαλωτοί όρμοι, όχι μεγάλες αμμουδιές.

Οι καλύτερες παραλίες της Ύδρας — Μπίστι, Άγιος Νικόλαος, Βλυχός, Μανδράκι — προσεγγίζονται είτε με τα πόδια, ο Βλυχός σε είκοσι πέντε λεπτά από το λιμάνι και το Μανδράκι σε είκοσι, είτε με θαλάσσιο ταξί για τις πιο απομακρυσμένες. Το νερό είναι καθαρό και το μπάνιο καλό, αλλά ολόκληρη τεμπέλικη μέρα στην παραλία δεν πρόκειται να κάνεις· είναι πολύ μικρές γι' αυτό. Οι περισσότεροι υπολογίζουν ένα μπάνιο τη μέρα, όχι μια μέρα στην άμμο.

Οι παραλίες των Σπετσών είναι πιο βατές. Η Αγία Μαρίνα απέχει δεκαπέντε λεπτά με τα πόδια από την πόλη και είναι η εύκολη προεπιλογή. Οι Άγιοι Ανάργυροι, η ομορφότερη του νησιού με δύο οργανωμένες ταβέρνες, και η Ζωγεριά, πιο ήσυχη και εν μέρει γυμνιστών, φτάνονται με ποδήλατο, μηχανάκι ή με το λεωφορείο που κάνει τον γύρο. Η νότια ακτή έχει μια σειρά από μικρούς όρμους με αξιοπρεπές μπάνιο και πευκοσκιά. Για οικογένεια που θέλει πραγματικά μέρες στην παραλία, οι Σπέτσες τα καταφέρνουν. Η Ύδρα απαιτεί να αγαπάς το λιμάνι περισσότερο από το μπάνιο.

Πώς νιώθει η κάθε πόλη

Το λιμάνι της Ύδρας είναι από τα σπουδαία λιμάνια της Ελλάδας. Ένα φυσικό αμφιθέατρο από πέτρινα αρχοντικά που ανεβαίνουν την πλαγιά, βαμμένα σε συγκρατημένα λευκά και ώχρες, με κρυμμένα κανόνια από πάνω. Το σπίτι του Κοέν βρίσκεται σε ένα στενό πάνω από το λιμάνι. Το αρχοντικό Λάζαρου Κουντουριώτη, σήμερα μουσείο, και η Σχολή Καλών Τεχνών δίνουν στην πόλη ένα πνευματικό στρώμα που δεν έχουν τα άλλα νησιά του Σαρωνικού. Τα εστιατόρια είναι λιγότερα από τις Σπέτσες αλλά γενικά καλύτερα — ξεχωρίζουν το Pirate, το Sunset και το πιο ακριβό Techne. Το κοινό είναι αθηναϊκό και καλλιεργημένο, άνθρωποι της τέχνης, ταξιδεμένοι Ευρωπαίοι. Πολλοί επιστρέφουν κάθε χρόνο.

Η πόλη των Σπετσών είναι πιο απλωμένη, πιο άνετη, λιγότερο συμπυκνωμένη. Η Ντάπια, η κεντρική πλατεία με το παλιό λιμάνι, είναι το κοινωνικό κέντρο· στην απέναντι πλευρά, στο Παλιό Λιμάνι, βρίσκονται τα καλύτερα εστιατόρια και η μαρίνα. Η αρχιτεκτονική είναι ασπρογάλαζη, πιο τυπικά αιγαιοπελαγίτικη από τα πέτρινα αρχοντικά της Ύδρας. Το Ποσειδώνιον είναι θεσμός παλιάς κοπής· μικρότερα boutique ξενοδοχεία όπως το Orloff Resort και το Κλήμης καλύπτουν τη μεσαία κατηγορία. Το κοινό είναι πλούσιοι Αθηναίοι μάλλον παρά διεθνείς επισκέπτες — ιδιοκτήτες εξοχικών σε καλοκαιρινή περιφορά, ανακατεμένοι με Ευρωπαίους. Η γενική αίσθηση είναι πιο ήπια, πιο οικογενειακή.

Πρόσβαση και κόστος

Και στα δύο πηγαίνεις με ταχύπλοο από την Πύλη Ε8 του Πειραιά. Η Ύδρα θέλει περίπου μιάμιση ώρα, οι Σπέτσες περίπου δύο, κάποιες φορές μέσω Ύδρας. Το εισιτήριο κοστίζει 30 ως 45 ευρώ η διαδρομή. Αεροδρόμιο δεν υπάρχει σε κανένα, οπότε το ταξίδι ξεκινά υποχρεωτικά από την Αθήνα. Αυτό τα κάνει ιδανικά για την αρχή ή το τέλος ενός ταξιδιού στην Ελλάδα, παρά για αυτοτελή προορισμό.

Η Ύδρα είναι η ακριβότερη. Ξενοδοχείο στην αιχμή θέλει 180 ως 450 ευρώ τη βραδιά για μεσαία κατηγορία, και 600 ως 1.200 για τα κορυφαία boutique. Το φαγητό βγαίνει 40 ως 70 ευρώ το άτομο. Οι Σπέτσες είναι αισθητά φθηνότερες: 120 ως 280 ευρώ για μεσαίο ξενοδοχείο, 30 ως 50 ευρώ για φαγητό. Για τέσσερις νύχτες με δύο άτομα, περίμενε οι Σπέτσες να σου βγουν 500 ως 1.000 ευρώ φθηνότερες συνολικά.

Ένα κόστος ειδικά για τις Σπέτσες: το μηχανάκι ή η γουρούνα κοστίζει 25 ως 40 ευρώ τη μέρα και είναι σχεδόν υποχρεωτικά αν θέλεις τις παραλίες. Βάλ' το στον προϋπολογισμό.

Πόσες μέρες;

Η Ύδρα δίνει τον καλύτερό της εαυτό σε δύο ή τρεις νύχτες. Την πόλη τη διασχίζεις σε μια ώρα, το μουσείο το βλέπεις ένα πρωί, δύο μπάνια χωρούν άνετα σε δύο μέρες, και τα δείπνα μοιράζονται σε δύο ή τρία βράδια. Μετά την τέταρτη νύχτα αρχίζει να φαίνεται η έλλειψη ποικιλίας· το νησί δεν έχει αρκετούς εναλλακτικούς προορισμούς για μια εβδομάδα.

Οι Σπέτσες σηκώνουν άνετα τέσσερις ως επτά νύχτες. Η πόλη αξίζει δύο βράδια, οι νότιες παραλίες θέλουν δυο μέρες, μία μέρα πάει στο Παλιό Λιμάνι και το μουσείο, και ίσως μία ακόμη σε εκδρομή με θαλάσσιο ταξί στο Πόρτο Χέλι ή στην απέναντι Πελοπόννησο. Η εβδομάδα γεμίζει χωρίς να τραβιέται.

Η ειλικρινής ετυμηγορία

Η δοκιμασία είναι απλή: θέλεις το ταξίδι να το ορίζει ο ίδιος ο τόπος ή αυτά που θα κάνεις εκεί; Η Ύδρα είναι το πρώτο — η εμπειρία είναι το ότι βρίσκεσαι στην Ύδρα, περπατάς τα στενά της, κάθεσαι στο λιμάνι, ακούς τα κουδούνια των γαϊδουριών το πρωί. Οι Σπέτσες είναι το δεύτερο — το νησί είναι το σκηνικό για ό,τι κάνεις, δηλαδή μπάνια, δείπνα και ήρεμες δραστηριότητες. Και τα δύο είναι σωστές επιλογές και θα ανταμείψουν τον κατάλληλο επισκέπτη. Το λάθος είναι να διαλέξεις με βάση το Instagram — «η Ύδρα δείχνει πιο εντυπωσιακή» — αντί με βάση το τι ξέρεις για τον εαυτό σου: «θα βαρεθώ μετά από δύο μέρες χωρίς παραλία». Τα στοιχεία λένε ότι οι περισσότεροι που πρέπει να διαλέξουν ένα, πρέπει να διαλέξουν τις Σπέτσες — πιο εύκολες, πιο φθηνές, καλύτερες για μεγάλη παραμονή και για οικογένειες. Για όποιον όμως έχει την ιδιοσυγκρασία, η Ύδρα είναι η αξέχαστη επιλογή. Κι αν έχεις χρόνο στην Ελλάδα, η καθαρότερη απάντηση είναι να κάνεις και τα δύο: δύο νύχτες στην Ύδρα, τέσσερις στις Σπέτσες, με την αντίθεση να είναι μέρος του ταξιδιού.